سیستم های متمرکز چه سیستم هایی هستند؟

سیستم های متمرکز یا سِنترالایز(Centralized) به فرآیندهای رایج در سازمان ها، شرکت ها و ارگان های مختلف گفته می شود که یک یا چند گره یا نود به عنوان مشتری به صورت مستقیم به یک یا چند سرور متمرکز متصل می شوند. قابل توجه است که این روش در حال حاضر به عنوان یکی از مرسوم ترین شیوه های اجرایی در بسیاری از سازمان ها مورد استفاده قرار می گیرد به طوری که مشتری معمولا درخواست خود را به سرور شرکت مورد نظر ارسال کرده و پاسخ مناسب را از آن دریافت می کند.

یک نمونه بارز از سیستم های متمرکز

به عنوان مثال سایت مرجع ویکی پدیا(Wikipedia) را می توان به عنوان یک سرور عظیم و گسترده متمرکز در نظر گرفت که درخواست های ما به آن سرور ارسال شده و سرور مورد نظر پاسخ درخواست ما را با ارائه مقاله مربوطه می دهد.

فرض کنید ما عبارت “غذای ناسالم” را در نوار جستجوی سایت ویکی پدیا وارد می کنیم. این عبارت ما به عنوان درخواست به سرورهای ویکی پدیا که عمدتا در ایالت ویرجینیای آمریکا مستقر شده اند ارسال می شود و سپس در قالب مقالات مرتبط با موضوع مورد نظر پاسخ داده می شود.

بدین ترتیب ما در نقش گره یا نود مشتری ظاهر شده و سرورهای ویکی پدیا نیز در نقش سرور مرکزی عمل می کنند.

در سیستم های متمرکز، روند اجرایی به گونه ای است که همیشه یک واحد مستقل و متمرکز به مدیریت و هماهنگی گره ها و نودهای موجود در شبکه پرداخته و ارتباط آن ها با یکدیگر را فراهم می کند. نکته ای که باید مد نظر قرار داده شود این است که اگر این واحد مستقل و متمرکز با نقص فنی مواجه شده و به عبارتی سرور مورد نظر کارایی لازم را نداشته باشد، هیچ جایگزین دیگری برای ارسال یا دریافت درخواست ها و پاسخ ها وجود نخواهد داشت.

اجزای سیستم متمرکز

اجزای اصلی یک سیستم متمرکز عبارتند از گره یا نود(کامپیوتر، تلفن همراه و …)، سرور و همچنین لینک ارتباطی(کابل، وای فای و …).

همانطور که گفته شد ساختار سیستم متمرکز بر پایه ارتباط مشتری و سرور بنا نهاده شده است. گره مرکزی که به سایر گره ها خدمات رسانی می کند گره سرور بوده و سایر گره ها به عنوان گره مشتری شناخته می شوند.

از محدودیت های سیستم متمرکز می توان به این نکته اشاره کرد که سرور می تواند فقط تعداد محدودی از پورت ها را برای پاسخگویی به مشتریان فعالسازی کند و اگر سرور با حجم عظیم و انبوهی از درخواست ها در شرایط خاص روبرو شود ممکن است نتواند پاسخگوی نیاز مشتری باشد و در نتیجه سیستم با اختلال همراه خواهد شد.

از معایب دیگر سیستم های متمرکز می توان به مقیاس پذیری محدود آن ها اشاره کرد. از آنجایی که قدرت پردازشی شبکه در یک سرور مستقل و مجزا متمرکز شده است، تنها راه افزایش میزان مقیاس پذیری شبکه این است که به ظرفیت، پهنای باند و همچنین توان پردازشی سرور افزوده شود که به نظر می رسد راهکار مقرون به صرفه ای در بلند مدت نخواهد بود.